Kunstkringen
In Nederlands-Indië werden de Kunstkringen opgericht om de Nederlandse cultuur in de kolonie te bevorderen. De Kunstkringen organiseerden culturele evenementen: tentoonstellingen, concerten en lezingen. Aangezien in Indië geen museum van westerse kunst bestond, hoopte men op deze manier de Indische Nederlander in contact te brengen met de ontwikkelingen in Europa. De Kunstkringen organiseerden ook teken- en schilderlessen. In Indië bestond tot 1947 geen mogelijkheid om een professionele kunstopleiding te volgen. De tentoonstellingen in de plaatselijke afdelingen van de Kunstkringen (Batavia, Bandung, Surabaya) moesten als voorbeeld dienen voor de Indische en later ook Indonesische kunstenaars, die meestal autodidact waren.
Bloeiende flamboyant. Frits Ohl (1904-1976).
De flamboyantboom was een van de meest geliefde onderwerpen in de Indische schilderkunst. Andere thema's waren stadsgezichten, vriendelijk lachende Balische vrouwen, rijstvelden, wuivende palmbomen en vulkanen in de mist. Eenzelfde thematiek werkt tot vandaag de dag door in de huidige Indonesische toeristenkunsten.
Mooi-Indiëkunst
De ontwikkeling van de Indische schilderkunst werd mede bepaald door de vele buitenlandse kunstenaars die voor kortere of langere tijd in Indië woonden. Hun romantische visie op het koloniale Indië schiep een oeuvre van nostalgische schilderkunst, vaak in opdracht geschilderd van gepensioneerde Nederlanders die terugkeerden naar het vaderland. Het afgelopen decennium is de waardering voor deze 'Mooi-Indiëkunst' gestegen, vooral binnen Indonesische verzamelaarskringen. De schilderijen van Rudolf Bonnet, Walter Spies, Hofker en Le Mayeur de Merpres, die op Bali woonden en werkten, brengen op internationale veilingen enorme bedragen op. Andere bekende Indische schilders zijn onder anderen Charles Dake, Leo Eland, Wilhelm Bleckmann, Auke Sonnega, Charles Sayers en Frits Ohl. Hun onderwerpen - sawas, nevelige vulkanen en exotische markten of stadsgezichten - waren bedoeld als souvenir voor de Oud-Indischgast. Hun stijl was ouderwets vergeleken met de moderne stromingen die in de 19e en 20e eeuw in Europa ontstaan waren. De Indische schilderkunst was vooral bedoeld als aangename herinnering aan 'ons' Indië. De schilder Ries Mulder zette na de onafhankelijkheid de Bandungse Kunstacademie op, die een belangrijke rol in de moderne Indonesisch kunstwereld speelt.
Landschap op de Karo hoogvlakte met zicht op de Sinabung. Leo Eland (1884-1953).
